6/3/2007 - Çıkartıyorum seni.....

Artik cikartiyorum seni yazdigim satirlarimdan, kelimelerimden vede hayatimdan…Elbette benim icin kolay olmayacak biliyorum ama, kolay olan ne vardi ki bizim iliskimizde...Hep ulasilmazi denedik, kapali kapilari zorladik seninle…Asilmasi zor olan engellerin uzerinden asmaya ugrastik, tum gucumuzle cabaladik...Hep karanliklarda, ucsuz bucaksiz bir boslukta kosup durduk.. Birbirimizi arayip bulmaya ve birbirimizin olmaya calistikca daha da uzaklastik, daha da koptuk birbirimizden...Ben sana gelmeye calistikca, elimi uzattikca sen hep bir adim geri kactin...Tum gucumle mucadele eden ben, korkarak kacan, yalnizliga iten, yuregimi sizlatan hep sen oldun...Sen surekli olarak bana arkani dondukce , hep arkandan seslenen, gel gitme diye yalvarip yakaran, yanibasimda olman icin onune set ceken, engeller koyan hep ben oldum ve simdi anliyorum ki yanimda olan sadece ruhsuz bedeninmis...Asla
yuregin degilmis..
Simdi tum bu zorluklara bir yenisini daha ekliyorum ve bu sefer benim icin hicte kolay olmayacak bir sey yapiyorum, seni hayatimdan sonsuza dek cikartiyorum...Cunku anladim ki sen yuregime isIk tutan, bana yol gosteren sandigim o buyuk sevgi degil, yolumu ulasilmaz yapan bir hicsin....Bu yuzden vazgeciyorum senden, sevdamdan, belki de en onemlisi kendimden…Korkuyorum biliyormusun...O boslukta tek basina kalip, gidecegim istikametimi hic bulamamaktan korkuyorum...Gunun birinde beni terk edip gidebilecegin, sevgimin bitecegi korkusunun yerine, yolumu bulamama, kendimi o boslukta kaybetme korkusu sardi...Ve o yuzden simdi git...Yanina benden sana kaln sevgi parcaciklarinida al ve derhal git...Cik artik kelimelerimden, yazilarimdan, hayatimdan…